เฮ้! หวัดดี!
เฮ้
ทุกอย่างโอเคมั้ย โอเค?
วางมันลง วางลงเดี๋ยวนี้
ผม ดร. สตีเว่น เอ็ดเวิร์ด
นี่คือเจ้าหน้าที่ ดอว์น เลิร์นเนอร์ คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง?
ฉันอยู่ที่ไหน
โรงพยาบาลเกรดี้ เมมโมเรียล ในแอตแลนต้า.
แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เจ้าหน้าที่พบคุณข้างถนนที่เต็มไปด้วยซากศพเน่าๆ
ข้อมือคุณหัก
แค่คุณยังมีชีวิตอยู่ มีแผลตื้นๆที่ศีรษะ
จำชื่อตัวเองได้ไหม?
เบ็ธ
- ผู้ชายที่อยู่กับฉัน เขามาที่นี่ด้วยไหม? - เธออยู่คนเดียว
ถ้าพวกเราไม่ได้ช่วยเธอ เธอคงเป็นหนึ่งในพวกนั้นไปแล้ว
เพราะงั้น คุณติดหนี้พวกเรา
The Walking Dead Season 5 Episode 4 "Slabtown"
พวกเขาสองสามคนออกไปเข้างนอกมื่อสัปดาห์ก่อน
เจอ Bisquick 2 กล่อง
แล้วก็เทปของ เมิร์ล แฮคการ์ด ที่จุดจอดรถบรรทุก
และสุภาพบุรุษคนนี้ อยู่ใต้สะพาน
หัวใจหยุดเต้น ร่างกายขาดน้ำอย่างรุนแรง
ผมพยายามทำเท่าที่ทำได้
เดี๋ยว,นั้นมัน ?
ถ้าผู้ป่วย ไม่ได้มีอาการดีขึ้น
จะว่าไป ดอว์นเป็นคนสั่งน่ะ
-ยกขึ้น -ดวงอาทิตย์ในที่สุดก็มา
มานี่ ร่างกายกำลังเย็นลง
มีคนอาศัยอยู่ที่นี่กี่คน
มากพอที่ทำให้เราไปต่อได้
บางคนก็อยู่ที่นี่เลย บางคนป่วยมา
ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ
เราฝังเขาไม่ได้เหรอ
ไม่ เราจะออกไปก็ต่อเมื่อ เราต้องการ
มันอาจไม่ใช่ระบบการจัดการที่ดีนัก
แต่เราทำงานกับสิ่งที่เรามี
เราจัดให้มีการดูแลและ ป้องกันปล่องบันได
แต่หน้าต่างเปิดออกไปที่ชั้นล่างง
พวกซอมบี้ก็หาทางเข้า ฐานที่พักได้เมื่อมันได้ยินเสียง
และถ้าร่างกายอุ่น หรืออุ่นมากพอ
มันก็จะช่วยกำจัดสิ่งสกปรกได้
ใช้ทุกอย่างที่คุณหาได้
อีกอย่าง มันเป็นทางลงไปที่เร็วที่สุด
คุณดูดีขึ้นเรื่อยๆ
เราได้ร่องรอยจากปืนบางกระบอก
เพราะงั้นฉันกับเพื่อนร่วมงาน ต้องออกไปไกล
เราถึงได้เจอคุณ
นอนอยู่บนถนน
คุณจำผมไม่ได้เหรอ ห๊ะ
ฉันต่อสู้กับพวกซอมบี้
แล้วทุกอย่างก็มืดลง
ใช่ ซอมบี้ตัวนึงกำลังจะกัด ขาของคุณตอนเราไปถึง
แต่ผมไปถึงตัวมันก่อน
แทงมันตาย
ผมชื่อกอร์แมน
เมื่อมีใครทำอะไรให้คุณ
มันเป็นมารยาทที่ ต้องแสดงความขอบคุณ
หรือคุณอยากให้ผมเขียนทุกอย่าง ที่คุณเอาไป
ทุกอย่างมีข้อแลกเปลี่ยนใช่ไหม
ฮ่า
เราจะไปหาโจน
จากนั้น คุณมีหน้าที่ในห้องซักรีด และผมต้องการชุดของผม...
ซักแยกนะ
ฉันรู้
ฉลาดดี
ฉันเคยรู้สึกเหมือนฉันจมอยู่กับงานวิจัย
แต่ตอนนี้มหาสมุทรนั่นมันแห้งไปแล้ว
และฉันกำลังหายใจไ่ม่ออกเพราะความเบื่อ
คุณโชคดี
ถ้าคุณรู้สึกปลอดภัยมากพอ จนทำให้เบื่อ
คุณโชคดีแล้ว
นั่น จูเนียร์ คิมโบร์ คุณชอบมันมั้ย
ฉันจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้าย ที่ได้ยินเพลงคือเมื่อไหร่
มันเป็นสิทธิพิเศษเพียงไม่กี่อย่าง ที่คนเป็นหมอที่นี่จะได้รับ
และสิ่งนี้คืออะไร?
หนูแกสบี้
อาหารคุณอยู่ไหน?
ยิ่งฉันรับมากเท่าไหร่ ฉันก็เป็นหนี้มากเท่านั้น ใช่ไหม
เฮ้
คุณเคยลองกินหนูกินีไหม
คิดว่าไม่นะ
คุณไม่ควรเรียกมันว่าสิทธิพิเศษ
นั่งลงสิ
ดอว์น ไม่รู้หรอกน่า มาเถอะ
แล้ว?
-หืมม
มันดีพอสำหรับเปรู
นั่นมันคาราวักโจ
ผมเจอมันบนถนน นอกโรงเรียนมัธยม
เหมือนขยะ
มันสวยนะ
ไม่มีที่สำหรับมันอีกแล้ว
ศิลปะไม่ใช่เรื่องของการอยู่รอด
มันเป็นเรื่องที่ทำให้เรา
เป็นมากกว่าสัตว์
เฉิดฉายขึ้นไป
เราทำแบบนั้นไม่ได้แล้วเหรอ?
ไม่รู้สิ
ฉันร้องเพลง
และยังร้องอยู่
-เรามีใหม่มาอีกแล้ว -พร้อมกระเป๋าตังค์ของเขา
เขาชื่อกาวิน เทรวิตต์
ตกลงมาจากอพาร์ตเม้นท์ชั้นหนึ่ง พยามหนีจากอะไรบางอย่าง
เขาเสียเลือดมาก และชีพจรเขากำลังต่ำลงเรื่อยๆ
ฉันไม่คิดว่า เขาจะรอด
-เราพร้อมจะรมแก๊สเขาแล้ว -ผมทำเอง
ไหนคุณบอกว่าคุณต้องการชีวิตผู้คน งั้นก็ช่วยเขาสิ
ผมไม่รู้แม้กระทั่งว่า เขาได้รับบาดเจ็บขนาดไหน
ฟังนะ เขาไม่รอดหรอก คุณเคยบอกผมว่า อย่าสิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น
แต่วันนี้ฉันอยากให้คุณพยายาม
โอเค ต่อ EKG และเครื่องอุลตร้าซาวด์ เข้ากับแบตเตอรี่
เอาล่ะ ดีมาก ดีมาก เยี่ยมเลย
ตอนนี้ต่อมันเข้ากับผู้ป่วย
อาการปอดบวมน้ำ ต้องเจาะปอด
เบ๊ธ ผมรบกวนคุณหยิบเข็มอันใหญ่ในตู้นั้นหน่อยสิ
เขาจะรอดไหม?
เขาตกตึกนะ ดอว์น
แล้วเขาจะรอดไหม
นายไม่เห็นรอยช้ำพวกนี้เหรอ
เขามีเลือดออกภายใน
แต่ผมต้องการ CAT scan เพื่อจะได้ดูว่ามันแย่แค่ไหน
และถึงแม้ผมจะประเมินมันได้
แต่ผมก็ไม่มีอุปกรณ์ ที่จะช่วยเขาอยู่ดี
ฉันบอกคุณแล้ว นี่มันสิ้นเปลืองชัดๆ
สตีฟ ช่วยจับนี่หน่อย
-เธอเป็นอย่างงั้นตลอดเลยเหรอ -เฉพาะวันที่เธอรู้สึกแย่เท่านั้นแหละ
เราแค่โชคไม่ดี ที่เธอมีแต่วันที่แย่เท่านั้น
โนอาห์เอาเสื้อใหม่มาให้คุณ
อันนี้เป็นไรเหรอ
เธอชอบความเรียบร้อย
เธอต้องชอบที่ทำงานคุณแน่
เรามีหลายวิธีที่จะทำให้เธอชดใช้
ผมจะไปรอข้างนอก
ตอนนี้ดอว์นต้องการคุณ
เธอโชคดีนะที่เราเจอเธอ
ไม่ว่าคุณจะคิดอะไรอยู่ มันไม่ได้ผลหรอก
เอาล่ะ เธอมีสองทางเลือกสองทาง
จะให้เราตัดแขนเธอ หรือเธอจะทำเอง
ไปตายซะ
- ฉลาดดีนังหนู - กอร์แมนออกไปซะ!
-มันคือยาชา คุณต้องการมัน
- ไปตายซะ. - เธอเลือกเองนะ. ลงมือเลย.
ลงมือสิ
ไม่ ไม่ ไม่! อย่ามายุ่งกับฉัน!
เราไม่ปล่อยให้เธอตายหรอก
- เราจะไม่ปล่อยให้เธอกลายร่าง
นั่นเธอจะไปไหน?
- ฉันช่วยไม่ได้หรอก - อยากให้หล่อนตายหรือไง?
เบธ ฉันอยากให้เธอช่วยกดหล่อนไว้
- ลงมือสิ เอาเลย
- ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร - มาสิ
เอามือออกไปนะ!
ฉันไม่กลับไปหามันแน่!
เธอไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก
- เธอควบคุมมันไม่ได้ - ฉันทำได้
เบธ คุณพร้อมหรือยัง ?
นายเป็นไรมั้ย
ฉัน โนอาห์
อยู่ในกลุ่มโลลิป็อป
เบธ
ขอบคุณสำหรับสิ่งนั้น
คิดว่าเธอคงได้หยิบมันมาแล้วสินะ
หลังจากเรื่องเมื่อเช้า
เดาว่าฉันคงต้องซื้อทั้งเหยือกเลย
นี่ น่าจะพอดี
คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับโจน?
ถ้าเธอยังอยู่ ทำงานต่ออีกหน่อย
เธอคงไม่ออกไปเฉยๆ อย่างงั้น
ฉันยังไม่เห็นว่ามัน จะทำงานได้แบบนั้นเลย
คุณอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้ว?
ประมาณปีนึง
้พ่อกับฉันค่อนข้างแย่เลย ตอนที่พวกเขามาเจอเรา
พวกนั้นบอกว่าช่วยเราได้แค่คนเดียว
นานมาแล้ว ฉันค่อนข้างเชื่อพวกเขานะ
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
พ่อน่ะตัวใหญ่กว่า แข็งแรงกว่า
พ่อต้องสู้กลับแน่ ต้องรับมือลำบาก
พวกนั้นทิ้งเขาไว้เพราะเหตุผลนี้เหรอ?
แล้วดอว์นก็มองหาทางอื่น
เห็นไหม เธอเป็นคนดูแล แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
แล้วมันก็แย่ขึ้นเรื่อยๆ
นั่นคือเหตุผลที่ฉันจะออกจากที่นี่ เมื่อถึงเวลา
ฉันมาตามหาลุงของฉัน
ต้องพาเขากลับไปหาแม่ให้ได้
บ้านอยู่ไหน ?
ริชมอนด์
เวอร์จิเนีย
เรามีกำแพงอยู่
เห็นไหม พวกเขาคิดว่าฉันผอมมาก
พวกเขาคิดว่าฉันอ่อนแอ
ทั้งที่พวกเขาไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับตัวฉันเลย
ว่าฉันเป็นอะไร
ว่าคุณเป็นอะไร
เชฟเพิร์ด เธอควงมาสองกะแล้ว
- เดี๋ยวฉันจัดการที่นี่เอง - ค่ะ คุณผู้หญิง ขอบคุณ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้กินข้าวเช้า
สงบศึกหน่อยดีไหม?
ฉันไม่อยากได้
ฉันจะไม่อยู่ที่นี่นาน อย่างที่คุณบอกหรอก
รู้ไหม เธอไม่ควรมองว่ามันเป็นคำสั่เลยนะ
ฉันให้อาหาร เสื้อผ้า การคุ้มครองกับเธอ
ของพวกนั้นมันเคยได้มาฟรีด้วยเหรอ?
ฉันไม่เคยขอความช่วยเหลือจากคุณ
แต่เธอต้องการมัน
พยามมองสิ่งดีๆ ที่เราทำสิ
ถึงแม้จะยาก เราก็ช่วยชีวิตโจนไว้ได้
เทรวิตต์ แล้วก็เธอ
ฉันทำให้พวกเราทั้งหมดมาที่นี่ได้
นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
มันต้องใช้หลายอย่าง ที่ทำให้เรามาที่นี่ได้ เบธ
และฉันเชื่อว่าสิ่งที่เราเคยมีก่อนหน้านี้ยังไม่จบลง
และสุดท้าย เมื่อเราได้รับการช่วยเหลือ
เมื่อฝันร้ายนี้สิ้นสุดลง
เราต้องสร้างมันขึ้นมาใหม่
คุณคงไม่คิดว่าจะมีใครมาช่วยเราจริงๆหรอกนะ?
มันยังมีคนที่เหมือนเราอยู่นะเบธ
ผู้คนพยายามที่จะทำให้ โลกนี้กลับมามีชีวิต ซ่อมแซมมัน
นกว่าจะถึงเวลานั้น พวกเราต้องสนับสนุนกัน
ช่วยเหลือกัน
ถ้าเราได้รับ เราต้องให้คืน
เป็นสิ่งที่ยุติธรรม
เพราะงั้น พยายามทำงานใช้หนี้ที่เธอติดเราซะ
และคุณจะได้ออกไปเร็วๆนี้
ถ้าเกิดนั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ ใช่
งั้นเธอต้องกินบ้าง
ไม่งั้นจะป่วยเอา
ถ้าเธอไม่หาย เธอก็ต้องรับการรักษาเพิ่ม
แล้วเธอก็จะทำงานของเธอไม่ได้
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ขอสิ่งนี้
ฉันก็ไม่ได้ขอเหมือนกัน
หืมม
มันดีจริงๆ
ฉันจะไปพาหมอเอ็ดวาร์ดมา
อย่า, ได้โปรด.
ยังไม่ใช่ตอนนี้
ฉันขอโทษ
เธอสามารถควบคุมมันได้
แต่เธอก็ไม่ทำ เพราะมันง่ายกว่า
เพราะเธอเป็นพวกขี้ขลาด
เขาทำอะไรกับคุณ
ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก
ฉันเดาว่าคงเป็นเรื่องง่าย ที่จะต่อรองกับปีศาจ
เมื่อคุณไม่ใช่คนที่ต้องชดใช้
ทำอะไรหายรึเปล่า
นี่ของคุณ ไม่ใช่เหรอ
แอปเปิ้ลเปรี้ยว
แบบเดียวกับที่ดอว์น ได้จากฝ่ายกุมารเวช
เธอน่าจะลองดูนะ
ลองดูซิว่าจำได้ไหม
-ฉันไม่อยากได้ -โอ้ มานี่เถอะ
ฉันแค่อยากมั่นใจว่าคืนมัน ให้ถูกคน
เย้ ใช่แล้ว
- ใช่แล้ว ถูกต้องเลย - ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวเถอะ
เด็กนั่นควรเป็นของฉัน
ไม่มีใครเป็นของนายทั้งนั้น กอร์แมน
ไม่ว่าใคร
และถ้านายคิดว่า นายพาโจนกลับมา --
โอ้ ฉันต้องพาเธอกลับมาสิ
คุณคิดว่าดอว์นจะหยุดฉันได้งั้นเหรอ?
ฉันจะทำ
อยากโดนดีงั้นเหรอหมอ?
ถ้านายไม่สบ่ายมันจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ กอร์แมน?
เวลาที่นายติดเชื้อ?
เวลาที่นายถูกกัด?
ฉันว่าต้องเป็นใครสักคน
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณ
กอร์แมน
และอาจเป็นใครก็ได้ที่เป็นคนควบคุม คนที่ไม่ใช่เธอ
ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่
คุณจะไปจากที่นี่/เมื่อไรก็ได้
ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่
ยินดีต้อนรับสู่ห้องรับรอง โรงพยาบาลกราดี้ เมมโมรี่
นี่ไม่ได้เป็นทางออก นั่นไม่ใช่ทางเดียว
ไม่จากที่นี่
ทำไมเขาถึงเอามาให้ฉัน
ดูสิ
เวลาที่ผมเริ่มคิดถึงเรื่องนั้นมาเกนไป
ผมจะลงมามองสิ่งนี้
ทำไมคุณถึงพาฉันมาที่นี่?
ก็คุณถามว่าทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่
มาสิ ฉันจะเล่าอะไรให้ฟัง
ตอนเกิดเรื่องขึ้น ดอว์นรายงาน ให้ผู้ชายที่ชื่อแฮนสันฟัง
พวกเขาได้รับคำสั่ง ให้เคลียร์พื้นที่ในโรงพยาบาล
และย้ายทุกคนไปบัตเลอร์ปาร์ค
เกือบเที่ยงคืนแล้ว ตอนที่เราได้ยินเสียงเครื่องบิน
เสียงระเบิด
เสียงกรีดร้อง
ผมอยู่ชั้นสาม
ทีมของดอว์นและแฮนสันทำความสะอาดในขั้นสุดท้าย
เรารู้ว่ามันแย่
แค่ไม่รู้ว่ามันแย่แค่ไหน ฯพวกเรามาถึงที่นี่
เมืองล่มสลาย
และทุกคนพากันอพยพ
ออกไปกันหมด
พวกเราเก็บของส่วนใหญ่ไว้ให้ตัวเองก่อน
จนอาหารหมด
เราต้องเริ่มหาทางออกไป ตอนนั้นมีพวกเราแค่ไม่กี่คน
เราเห็นผู้คนที่ต้องการความช่วยเหลือ
แทบทนไม่ไหว
แต่เราก็แทบ เอาชีวิตตัวเองไม่รอดเหมือนกัน
เวลานั้นผมมองข้ามไปไม่ได้อีกแล้ว
ฉันเจอเด็กนี่
ระเบิดนาปาล์มไหม้เสื้อผ้าของเขา
ไหม้ผิวหนังของเขา
ดอวล์บอกว่าพวกเรา ไม่มีทรัพยากรสำรอง
เราเลยตกลงกัน
ผมจะใช้ทุกอย่างที่ใช้ได้เพื่อรักษาเขา
แล้วเขาจะต้องตอนแทบทรัพยากรของเรา ด้วยการบริการ
ตอนนี้...
คุณไม่ใช่ตัวปัญหา
เราเสียคนไป
นั่นแหละคือปัญหา
แฮนสันอ่อนแอ เขาโทรศัพท์และทำให้คนถูกฆ่า
ดอว์นดูแลทุกอย่าง
เธอดูแลเขา
เธอพาพวกเราผ่านมาได้
้ทำให้พวกเราอยู่ด้วยกัน
ทำให้เรามีชีวิตอยู่
คุณเรียกสิ่งนี้ว่าการใช้ชีวิตเหรอ?
พวกเรายังมีลมหายใจ
คนไข้ที่พวกเราพามาที่นี่ พวกเขายังคงหายใจ
นอกกำแพง,ช่างโดดเดี่ยว ไม่มีการป้องกัน,พวกเขาต้องตายแน่
พวกเราอาจจะตาย
พวกเราไม่ใช่กลุ่มเดียวที่ทำมัน
ถึงจะแย่ขนาดไหน
มันก็ยังดีกว่า ลงไปที่นั่น
ฉันควรกลับไป
เธอช่วยไปดูคุณเทรวิตต์ก่อน แล้วค่อยเลิกงานได้ไหม?
โอเค
เขายังทรงตัว ให้โคลซาไพน์เขาอีก 75 มิลลิกรัม
แล้ววันพรุ่งนี้ เราจะเริ่มต้นใหม่
แน่นอน
ยังทำงานอยู่อีกเหรอ?
ไม่
ว่าไงนะ
ไม่
นั่นคุณทำอะไรเขาหนะ?
ฉัน-- ฉัน--
เขาสบายดีจนกระทั่งพวกคุณ สองคนอยู่ตามลำพังกับเขา
บางอย่างเกิดขึ้น ฉันอยากให้คุณบอกฉัน
มันเป็นอุบัติเหตุ เบธออกไปหาผ้าก๊อต
ฉันกำลังถูพื้น ฉันต้องถอดปลั๊กเครื่องช่วยหายใจด้วย
- มันหยุดทำงานไปสักนาทีนึงได้ - แต่นั่นมัน --
ผมทำให้มันกลับมาทำงานได้อีกครั้ง
พาเขาไปที่ออฟฟิตฉัน
ดอว์น, มันแค่อุบัติเหตุ. มันแค่อุบัติเหตุ
นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
เขาเพิ่งจะ-- เขาเริ่มชัก
ชักหรอ?
คุณให้ Clonazepam เขาไป ใช่ไหม?
Cloz-- Clozapine.
ก็คุณพูดว่า Clozapine
เปล่า ผมไม่ได้พูด
ได้โปรด!
เบ๊ธ เราต้องจัดกการกับเทรวิตต์ในขณะที่เขายังตัวอุ่น ๆ อยู่
- ฉันต้องหยุดมัน! ได้โปรด หยุดเถอะ!
- ได้โปรด! - เราทำไม่ได้ -- คุณหยุดมันไม่ได้
คุณคิดจริงๆเหรอ ว่าฉันไม่รู้
โนอาห์เป็นคนฉลาด
อาจจะเป็นพนักงานที่ฉลาดที่สุด
แล้วเรื่องที่เขาบอกเกี่ยวกับเครื่องช่วยหายใจนั่นล่ะ?
เด็กโกหกไม่เป็นหรอกนะ
ถ้าคุณรู้ ทำไมคุณถึงทำ
ฉันไม่ได้อยากทำ ฉันจำเป็นต้องทำ
ความผิดพลาดของคนดี เกือบจบทุกสิ่งที่เราทำมา
และฉันต้องแย่มาก ถ้าปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีก
ทุกการเสียสละของเรา ทำเพื่อสิ่งที่ดีที่สุด
แค่ที่สองน่ะเหรอ เราไม่สนใจหรอก
มันจบแล้ว
ประเด็นก็คือ เธอไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด
- เธอไม่เข้มแข็งพอ - ฉันเข้มแข็งนะ
กี่คนแล้วที่ต้องเสี่ยงชีวิตไปช่วยเธอ?
อยู่ที่นี่ เธอจะเป็นส่วนหนึ่งของระบบ
วอร์ดผู้ป่วยทำให้เจ้าหน้าที่ของฉันมีความสุข
ยิ่งเจ้าหน้าที่ของฉันมีความสุขเท่าไหร่
พวกเขาจะทำงานหนักขึ้น เพื่อให้พวกเราไปต่อได้
และมันไม่ง่ายเลย
พวกเขาต้องประนีประนอมกัน
แต่มันได้ผล
และหลังจากที่พวกเขามาช่วยเราแล้ว
พวกเราจะช่วยกันทำให้โลกนี้ กลับมาเป็นเหมือนเดิม
เพราะว่าเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
นั่นคือสิ่งดี ที่เราทำที่นี่
นั่นคือสิ่งที่ดี ที่เธอกำลังทำอยู่
เป็นสิ่งที่ทำให้เธอมึคุณค่า
แต่ข้างนอกนั่น...
คุณก็จะไม่ได้อะไรเลย
ยกเว้นตายหรือกลายเป็นภาระ
แม่งโคตรไร้สาระ ใช่ไหมวะ?
ฉันเห็นสิ่งนี้ในคืนที่คุณมา
สิ่งนี้แม่งไร้สาระด้วยไหม?
บางคนก็ไม่ได้มีความหมายอะไรสำหรับชีวิตนี้ แต่ก็ไม่เป็นไร
ตราบใดที่พวกเขาไม่ใช้ประโยชน์จากคนเป็น
โนอา:มันไม่ได้แย่อย่างที่เห็น
ฉันไม่เป็นไร
ดูนะ
ยาแก้ปวด แทบจะไม่รู้สึก
ดอว์นต้องการบางสิ่งบางอย่างจากเทรวิตต์
ฉันรู้ว่ามันจะเรื่องอะไรขึ้น
มันทำให้หัวเสีย
เธอติดอยู่ด้วย
เราไม่ได้ติดอยู่
ฉันจะไปกับคุณ
ชั้นใต้ดินเป็นวิธีที่ออกมาเร็วที่สุด
หยุดส่งเสียงที่ทำให้เราดูเหมือนคนห่วยแตก
ดังนั้นเราจะไม่ทำเสียงดัง
ฉันเฝ้าดูดอว์นได้นะ
เธอเก็บกุญแจสำรองเพื่อไขลิฟท์ธนาคาร ไว้ที่ไหนสักแห่งในออฟฟิศของเธอ
คิดว่าคุณสามารถหามันได้หรือไม่
ได้
กลับมา
เฮ้ ตรงนั้น
หวังว่าฉันคงไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะหรอกนะ
ดาวน์แค่จะถามเพื่อกุญแจของเธอ
เธอเป็นอะไร ตอนนี้
เห็นไหม ฉันแค่คุยกับดอว์น
และเหมือนจะจำไม่ได้
ไม่เป็นไร
บางทีเธออาจไม่จำเป็นต้องรู้
อาจจะมีวิธีอื่น
รู้อะไรไหม
เราต่างเป็นฝ่ายได้กันทั้งคู่
ว่าไงล่ะ,เบธตี้
เราต้องทำบางอย่างกันที่นี่ใช่ไหม?
เด็กดี
ตอนนี้ โจแอน ไม่ได้อยู่ในทีมอีกแล้ว
โชคดีชะมัด
ที่เธอไม่ใช่นักสู้
ใช่, มันอาจจะเป็นแบตเตอรี่
ฉันจะหยุด และหยิบอีกอันไป
โอเค
เบธ
ทุกอย่างโอเคนะ
โอ้ โจนตามหาคุณอยู่น่ะ
ฉันเห็นเธอกับกอร์แมน มุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานของคุณ
ขอบใจ เบธ
พร้อมมั้ย
พร้อม
ถ้าเธอปลอดภัยแล้ว ฉันจะปีนลงไป
โอเค
โนอาห์
โนอาห์? โนอาห์?
เดินไหวไหม?
- ยังไหว - โอเค
นั่น
ช่วยด้วย
แกคิดว่าแกเป็นใครกันวะ ?
เขาทำร้ายฉัน
เหมือนที่เขาทำกับโจแอน
เหมือนที่คุณปล่อยให้เขาทำ
คุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ และคุณก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้น
คุณปล่อยให้มันเกิดขึ้น ดังนั้นสิ่งที่เราทำ
ไม่มีใครมาหรอก ดอว์น
ไม่มีใครมาหรอก
เราจะตายทั้งหมดและคุณปล่อยให้เรื่องอย่างนี้มันเกิดขึ้น
คุณรักษาได้อย่างรวดเร็ว
พร้อมที่จะกระโดดข้ามกลับเข้าไปในอีกสองสามวัน
เอาล่ะ น่าจะช่วยได้นะ
คุณรู้ได้ยังไงว่า เทรวิตต์เป็นหมอ?
นั่นคือเหตุผลที่คุณให้ฉันเอายาผิดให้เขาใช่ไหม?
ทำไมคุณต้องให้ฉันฆ่าเขา
เพราะถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ จะมีหมออีกคนหนึ่ง
แล้วดอว์นก็จะไม่ต้องการคุณอีกแล้ว
เธอจะไม่ปกป้องคุณอีกต่อไป
เทรวิตต์เป็นหมอรักษามะเร็ง อยู่ที่เซนท์ อิกเนเชียส
ผมรู้จักเขา
พวกเขาไล่ผมออกมา
บางทีกอร์แมน ...
เขาอาจจะฆ่าฉัน
ฉันไม่มีทางเลือก
ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณใช้มันได้
ตอนที่พวกเขาจับคริสต์ได้ ปีเตอร์ปฏิเสธที่จะร่วมกลุ่มกับพวกเขา
เขาไม่มีทางเลือก
พวกนั้นต้องฆ่าเขาซะ
♪ พระผู้เป็นเจ้า, พระผู้เป็นเจ้า (พระเยซูคริสต์) ♪
♪ ไม่มีใครผิด แต่เป็นฉันเอง ♪
♪ หากไม่ได้อ่านมัน จิตใจฉันคงแหลกสลาย ♪
♪ ในบ้านฉันมีไบเบิ้ล ♪
♪ หากไม่ได้อ่านมัน จิตใจฉันคงแหลกสลาย ♪
♪ ในบ้านฉันมีไบเบิ้ล ♪
♪ หากไม่ได้อ่านมัน จิตใจฉันคงแหลกสลาย ♪
Sync & corrections by honeybunny www.addic7ed.com
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย stranger29, Palmii, bestzakung, mommy87, aekaday
yayee111, chetsc21, Ormary, mlovehd, minky_1112
Feemws, clubcyber, อะไรยังไง, lallalee, annopban
metalligian, bevice, theseries, dammii, ilmary00
spyza77, P-Blur, ifyoucan